3333

ناباروری

باروری توانایی افراد در به دنیا آوردن فرزند بعد از رابطه جنسی می باشد. این توانایی شامل تولید اسپرم سالم و قابل قبول در مرد و تولید تخمک سالم در زن می باشد. اگرچه ناباروری در گذشته، مشکلی بسیار بزرگ و درمان نشدنی محسوب میشد، خوشبختانه امروزدرمان های موثر و ایمن زیادی برای درمان و غلبه بر ناباروری وجود دارند که به طور قابل ملاحظه ای شانس باردارشدن را افزایش می دهند.مهمترین اقدام درمواجه با ناباروری، مطالعه و افزایش آگاهی در این زمینه و مراجعه به مشاورین و متخصصین این امر، به جای درگیر شدن با احساسات منفی و فرار از مساله است. تعریف دقیق برای ناباروری وجود ندارد اما به طور کلی اگر زوجی یک سال برای فرزند دار شدن تلاش کنند و صاحب فرزند نشوند بهتر است با پزشک مشورت کنند. در سن بالای 35 سال زنان این زمان به 6 ماه تقلیل می یابد، در ضمن خانمی که بالای 35 سال سن دارد و می خواد باردار شود و دوره های زنانه نامنظم دارد نیز باید به پزشک مراجعه کند. در صورت شک به ناباروری، مراجعه به مراکز تخصصی، به شما کمک می کند تا در ابتدا با فراگیری اصول صحیح رابطه جنسی و سپس تشخیص علت اصلی ناباروری و درمان آن به هدف خودتان که بارداری است، برسید. یادتان باشد که برای بررسی ناباروری نباید فقط زنان را مورد بررسی قرار داد. ناباروری در مردان تقریبا به اندازه ناباروری در زنان شایع است. این مشکل می تواند هم افرادی را که هیچ سابقه ای از بارداری ندارند (اولیه) و هم افرادی را که سابقه بارداری دارند و حتی فرزند دارند (نازایی ثانویه) درگیر نماید.

علل ناباروری در مردان:

  • تعداد کم اسپرم
  • عدم تحرک کافی اسپرم ها
  • اسپرم های ناهنجار
  • بسته شدن مجاری انتقال اسپرم

علل ناباروری در زنان:

  • تخمک گذاری نامنظم
  • بسته شدن لوله های رحمی که انتقال دهنده تخمک به رحم محسوب می شوند
  • ناهنجاری ها در ناحیه رحم و گردن رحم

در مواقعی علت ناشناخته است.

آزمایش خون و تصویربرداری می تواند برای تشخیص علت ناباروری شما مورد بررسی قرار گیرد. در مردان آزمایش اسپرم به عمل می آید که در آن تعداد اسپرم و سلامت آن ها مورد بررسی قرار می گیرد و در صورت وجود مشکل به اورلوژیست برای مشاوره ارجاع می شوند. ممکن است پزشک شما را جهت بررسی بیشتر به یک متخصص غدد ارجاع دهد.

پزشک سابقه شما را مرور می کند و از شما و همسرتان سؤالاتی می پرسد که به شناسایی علل احتمالی مشکل شما کمک می کند. در اولین ویزیت ، پزشک سوالاتی درباره دوره قاعدگی، درد لگن، خونریزی غیرطبیعی ، سابقه عفونت لگن و بیماری های قبلی و همچنین حاملگی های قبل، سقط جنین، و روش های پیشگیری از بارداری پ می پرسد. از همسرتان در مورد آسیب های قبلی تناسلی، جراحی، عفونت و مصرف دارو، تاریخ تولد فرزندان دیگر و بیماری های قبلی سؤال خواهد شد. از شما پرسیده می شود چه زمانی رابطه جنسی برقرار می کنید، آیا از روان کننده ها در حین مقاربت استفاده می کنید و آیا کسی در خانواده شما و یا همسرتان نقص تولد داشته است  یا نه. پزشک شما باید از تاریخچه کامل جنسی و تولید مثل شما وهمسرتان، و هر گونه سابقه قبلی، مطلع باشد. از آنجایی که حداقل 25٪ از زوجهای نابارور دارای بیش از یک عامل ناباروری هستند، بسیار مهم است که همه عوامل را که ممکن است بر شما و همسرتان تأثیر بگذارید، ارزیابی کنید.

اکثرا در اولین ویزیت، درباره استرس ناباروری صحبت می کنید، موضوعی که اغلب برای شما مشکل است که با خانواده و دوستان در میان بگذارید. پزشکان می دانند که روش ها و مراحل درمان ناباروری دشوار هستند. همیشه باید پزشک را از نگرانی ها و ناکامی هایتان آگاه کنید و سوالات خود را از پزشک بپرسید.

فرآیند مفاهیم

ابتدا مهم است که بدانید که چگونه به طور طبیعی حاملگی اتفاق می افتد. اول، تخمدان شما باید تخمک آزاد کند، که باید توسط لوله فالوپی برداشته شود. اسپرم باید از طریق واژن، به داخل رحم، و به داخل لوله فالوپی به منظور بارور کردن تخمک ، حرکت کند. بارور شدن معمولا در لوله فالوپی رخ می دهد. سپس تخمک لقاح یافته یا جنین به داخل رحم رفته وارد رحم می شود. هرمشکلی که در هر بخشی از این فرآیند ایجاد شود، منجر به ناباروری می گردد.

عوامل ناباروری

فاکتور تخمک گذاری

مشکلات تخمک گذاری ازعلل شایع ناباروری هستند که تقریبا 25٪ ازموارد ناباروری را تشکیل می دهند. تخمک گذاری آزاد شدن تخمک بالغ از یکی از تخمدان ها می باشد. پس از تخمک گذاری، تخمدان هورمون پروژسترون تولید می کند. در طی 12 تا 16 روز قبل از شروع قاعدگی بعدی، پروژسترون پوشش رحم را به محیط مطلوب برای لانه گزینی و پرورش تخمک تبدیل می کند. اگر دوره های منظم قاعدگی دارید، احتمالا تخمک گذاری می کنید.  در طول دوره حدود 24 تا 34 روزه (از ابتدای یک دوره تا آغاز دوره بعدی) معمولا تخمک گذاری انجام می شود. اگر قاعدگی های نامنظم دارید، احتمالا تخمک گذاری ندارید، ویا به طور منظم تخمک گذاری نمی کنید.

یک روش ساده و ارزان برای اینکه مشخص شود آیا شما تخمک گذاری کرده اید یانه، درجه حرارت بدن شما (BBT) است. برای تکمیل یک نمودار BBT، شما باید هر روز صبح درجه حرارت بدن خود را از راه دهان اندازه گیری کنید، در حالی که هنوز در رختخواب هستید، حداقل یک ماه درجه حرارت بدن خود را هر روز ثبت کنید. به طور معمول، انتشار پروژسترون به علت تخمک گذاری سبب افزایش درجه حرارت 0.5 تا 1.0 درجه فارنهایت می شود که نشان می دهد تخمک گذاری رخ داده است.

با این حال، برخی از زنان که به طور معمول تخمک گذاری می کنند  ممکن است افزایش دما را نداشته باشند، و یا بسیاری از عوامل وجود دارند، مانند سردی یا خستگی، که می تواند بر BBT تاثیر گذارد. در بهترین حالت، نمودار BBT به تعیین زمانی که تخمک گذاری انجام می شود، کمک می کند، اما تنها پس از آنکه اتفاق افتاده است.

برای پیش بینی تخمک گذاری به منظور برنامه ریزی برای مقاربت یا تلقیح می توانید از کیت تخمک گذاری استفاده کنید. این کیت آزمایش ادرار برای تشخیص افزایش هورمون لوتئینیزه (LH) که قبل از تخمک گذاری اتفاق می افتد طراحی شده است. اوج LH موجب تحریک یکی از تخمدانها برای آزاد کردن تخمک و تولید پروژسترون می شود. کیت تخمک گذاری معمولا یک روز یا یک روز و نیم قبل از تخمک گذاری، با افزایشLH  مثبت می شود، و به شما و همسرتان اطلاع می دهد که یک تخمک در عرض یک روز یا روز و نیم آزاد می شود (تخمک گذاری). با این حال، تمام زنانی که تخمک گذاری می کنند، افزایش LH ندارند که با استفاده از این کیت ها شناسایی کنند. ممکن است این کیت ها دشوار و خسته کننده باشد، و گاهی اوقات نتایج مثبت و منفی کاذب رخ دهد.

در یک دوره عادی، بالاترین سطح پروژسترون معمولا 7 روز پس از تخمک گذاری می باشد. پزشک ممکن است یک آزمایش خون برای اندازه گیری سطح پروژسترون انجام دهد. به طور کلی، پروژسترون خون در روزهای 19 تا 23 از یک دوره 28 روزه قاعدگی مورد آزمایش قرار می گیرد. سطح بالای پروژسترون برای تایید تخمک گذاری و کفایت تولید هورمون تخمدان کمک می کند.

پزشک ممکن است معاینه سونوگرافی لگن را انجام دهد تا تخمک گذاری را ارزیابی کند، اما این به طور مرتب انجام نمی شود. این آزمایش نشان می دهد که تخمدان شما فولیکول ها را تولید می کند. این فولیکول های کروی فقط در زیر سطح تخمدان قرار دارد که حاوی تخمک های نابالغ است. سونوگرافی همچنین ممکن است تشخیص به جمع شدن فولیکول و متعاقبا آزاد شدن مایع و آزاد شدن یک تخمک  کمک کند.

اگر تخمک گذاری اتفاق نیفتاد، پزشک از آزمایشات خاصی برای تعیین علت آن استفاده می کند و سپس داروهای خاصی را برای القا تخمک گذاری تجویز می کند. سابقه پزشکی شما تعیین می کند کدام دارو مناسب است. هر دو دارو خوراکی و تزریقی برای کمک به تخمک گذاری در دسترس هستند.

فاکتور لوله ای

از آنجاییکه لوله های فالوپ باز برای تخمک گذاری ضروری هستند، آزمایشات برای تعیین باز بودن لوله مهم هستند. فاکتورهای لوله ای، و همچنین عوامل موثر بر پریتون (شامل آندومتریوز)، حدود 35 درصد از تمام مشکلات نازایی را شامل می شود. رادیوگرافی ویژه ای به نام هیستروسالپینگوگرافی  (HSG) می تواند برای ارزیابی رحم و لوله های رحم انجام شود. در طی یک HSG، یک مایع خاص (رنگی) از طریق دهانه رحم تزریق می شود، رحم شما را پر می کند و به لوله های فالوپ می رود.اگر مایع از انتهای لوله خارج شود، باز است.اگر مایع از انتهای لوله خارج نشود، لوله ها مسدودهستند. اگر HSG نشان دهد که لوله های فالوپی مسدود هستند، پزشک ممکن است لاپاراسکوپی را برای بررسی میزان آسیب لوله ای انجام دهد.

اگر لوله ها مسدود شده و یا آسیب دیده باشند، جراحی گاهی اوقات ممکن است مشکل را حل کند. اما جراحی تضمین نمی کند که لوله ها، حتی اگر باز باشند و یا از بافت اسکار پاک شده باشند، به درستی کار کند. اگر چه برخی از مشکلات لوله در جراحی قابل اصلاح است، زنان با لوله های شدیدا آسیب دیده، بعید به نظر می رسد که باردار شوند، برای آنها IVF  بهترین امید برای بارداری موفقیت آمیز است. از آنجایی که لوله های بسیار آسیب دیده ممکن است با مایع (hydrosalpinx) پر شوند و میزان موفقیت IVF  را پایین می آورند، ممکن است پزشک حذف لوله های آسیب دیده را قبل از IVF  توصیه کند.

فاکتور مردانه 

در تقریبا 40٪ زوج های نابارور، مرد عامل اصلی ناباروری است. بنابراین، تجزیه و تحلیل اسپرم در بررسی اولیه مهم است برای تجزیه و تحلیل مایع منی، باید حداقل 48 ساعت از انزال بگذرد. سپس یک نمونه اسپرم را در یک فنجان در خانه یا دفتر پزشک خواهد گرفت. در برخی موارد، با استفاده از یک کاندوم ویژه توسط پزشک، یک نمونه اسپرم در طی مقاربت جنسی به دست می آید. نمونه های منی تحت یک میکروسکوپ برای تعیین حجم (مقدار)، سرعت و نوع (حرکت) و مورفولوژی (ظاهر و شکل) اسپرم مورد بررسی قرار می گیرد. از آنجایی که کیفیت اسپرم در طول زمان می تواند متفاوت باشد، دو یا سه تجزیه و تحلیل اسپرم بین دو تا شش ماه توصیه می گردد. همچنین ممکن است سایر آزمایش های هورمونی و ژنتیکی بسته به نوع و شدت ناهنجاری های موجود درخواست شود.

اگر تجزیه و تحلیل اسپرم همسرتان ناهنجاری نشان می دهد، او نیاز به مشاوره با پزشک متخصص ناباروری مردان دارد. درمان ناباروری فاکتور مردان ممکن است شامل درمان آنتی بیوتیک برای عفونت، اصلاح جراحی واریکوسل (ورید dilated یا واریسی در اسکروتوم) یا انسداد کانال، و یا دارو برای بهبود تولید اسپرم باشد. در برخی از مردان، عمل جراحی برای به دست آوردن اسپرم از بیضه انجام می شود. در بعضی موارد، علت مشخصی برای کیفیت اسپرم فقیر وجود ندارد. سپس تلقیح داخل رحمی (IUI) یا IVF توصیه می شود. تزریق مستقیم اسپرم تنها به یک تخمک (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسم)(ICSI) به عنوان بخشی از فرایند IVF  توصیه شود. اگر در تجزیه اسپرم یا در استخراج جراحی اسپرمی پیدا نشد، پزشک روش اسپرم اهدایی را پیشنهادمی کند.

عامل سن

تاخیر در بارداری برای زنان در جامعه امروز رایج است. تعداد زنان در اواخر دهه 30  و 40 سالگی که برای بارداری و داشتن فرزند تلاش می کنند در سال های اخیر افزایش یافته است. اگر به دلیل تحصیل یا شغلتان بارداری را به تعویق می اندازید ، متوجه نیستید که باروری شما در اواسط دهه 30 به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و در اواخر دهه 30 به سرعت شدت می یابد. بعضی از زنان حتی در اواخر دهه 20 و اوایل دهه 30، باروری خود را کاهش می دهند.

باروری با سن کاهش می یابد، زیرا با افزایش سن تخمک های کمتری در تخمدان های شما باقی می مانند و کیفیت تخمک کمتر از زمانی است که جوان تر بوده اید. اکنون آزمایش های خون برای تعیین ذخیره تخمدان، که نشان دهنده پتانسیل باروری است ، در دسترس می باشد. در ساده ترین آزمایش، هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) و استرادیول در روز دوم، سوم یا چهارم قاعدگی را اندازه گیری می کنند. سطح FSH بالا نشان می دهد که احتمال شانس بارداری شما کمتر از حد انتظار برای سن شما است، به ویژه اگر شما بالای35 سال باشد. علاوه بر این، سطح AMH اطلاعات اضافی در مورد ذخایر تخمدان نیز ارائه می دهد. سطح پایین AMH نشان دهنده کاهش ذخایر تخمدان است. غلظت FSH بالا و یا سطح پایین AMH به این معنی نیست که شما هیچ شانسی برای بارداری ندارید. با این حال، است نشان می دهد که میزان موفقیت کمتر است، ممکن است درمان تهاجمی تر باشد و یا ممکن است که دوزهای دارو بالاتر باشد. یکی دیگر از گزینه های معمول برای تشخیص ذخیره تخمدان، استفاده از سونوگرافی ترانس واژینال برای تعیین تعداد فولیکول های آنترال (AFC)  است که زمانی که هر فولیکول در هر دو تخمدان شمارش می شود. AFC در روزهای اول تا چهارم قاعدگی انجام می شود.

زنان میانسال واکنش کمتری نسبت به داروهای باروری نشان می دهند و میزان سقط جنین در آنها بالاتر از زنان جوان است. احتمال داشتن جنین غیرطبیعی کروموزومی، مانند سندرم داون، نیز افزایش می یابد. به دلیل تاثیرات سن در بارداری و میزان تولد، پیشنهاد می شود که زوج های مسن ترزودتر از زوج های جوان تر شروع به درمان کنند.

درمان های مناسب برای ناباروری مرتبط با سن در زنان شامل داروهای باروری به همراه IUI یا IVF می باشد. در مواردی که درمان های متعدد شکست خورده یا پیش بینی می شود که احتمال موفقیت کم باشد، اهدای تخمک یک گزینه است. اهداء تخمک ، بدون در نظر گرفتن سطح FSH شما، شانس بالایی دارد. به تازگی، اهدای جنین نیز برای بسیاری از زوجین گزینه ای مناسب است. برای زوج هایی که در درمان های باروری موفق نبوده اند و یا کسانی که از مصرف دارو و درمان بنا به دلایلی خودداری می کنند، این یک گزینه مناسب است.

عامل رحم / رحم

شرایط درون دهانه رحم، که قسمت پایین رحم است، ممکن است روی باروری شما تأثیر بگذارد اما به ندرت عامل اصلی ناباروری هستند. برای پزشک مهم است که بیوپسی های قبلی مانند بیوپسی مخروطی، جراحی، «انجماد» و / یا درمان لیزر دئودنوم (LEEP)، پاپ اسمیر غیرطبیعی v را بداند ویا مادر شما در حالی که حامله بود DES (دی اتیلستیلبسترول)  داشته است یا نه. برای تعیین اینکه آیا Cervical رحم شما  مشکل دارد یا خیر. مشکلات Cervical به طور کلی با آنتی بیوتیک ها، هورمون ها یا IUI درمان می شود.

آزمایش HSG، اغلب برای بررسی لوله های فالوپ، می تواند نقایص داخل حفره رحم را نشان دهد، که فضای توخالی داخل رحم است که جنین آن را ایمپلنت و رشد می دهد. یک HSG معمولا بعد از دوره زمانی خود و قبل از تخمک گذاری انجام می شود. اختلالات احتمالی رحم عبارتند از: بافت زخم، پولیپ ها (تکه های تکه ای از پوشش اندومتری)، فیبروئید ها یا حفره رحم غیر طبیعی. مشکلات درون رحم ممکن است با لانه گزینی جنین مواجه شود یا میزان بروز سقط جنین را افزایش دهد. هیستروسکوپی، یک روش جراحی بدون عمل جراحی جزئی و حداقل تهاجمی، ممکن است برای ارزیابی و احتمالا اصلاح مشکلات ساختاری رحم مورد نیاز باشد.

ناهنجاری های رحم می تواند با یک سونو هیسترگرام سالین (SHG) دیده شود. این آزمون ممکن است به نام sonohysterogram یا سونوگرافی آب باشد. SHG  یک سونوگرافی لگنی است که در صورت انجام مایع استریل از طریق دهانه رحم شما تزریق می شود تا حفره رحم را مشخص کند. بر خلاف HSG، SHG اجازه می دهد تجسم دیوار رحم و همچنین حفره در همان زمان، تفاوت که ممکن است در بسیاری از موارد مفید باشد.

فاکتور Peritoneal

ناباروری فاکتور Peritoneal مربوط به ناهنجاری هایی است که شامل پریتون (قسمت هایی از سطح اندام های داخلی شما) مانند بافت اسکار (چسبندگی) یا اندومتریوز است. اندومتریوز یک بیماری است که در آن بافتی که معمولا رحم را تشکیل می دهد، شروع به رشد در خارج از رحم می کند. این بافت ممکن است در هر ساختار داخل لگن از جمله تخمدانها رشد کند و در حدود 35٪ زنان نابارور یافت می شود که هیچ مشکلی برای ناباروری ندارند.

 

10

InVitro Fertilization (IVF)

IVF يکي از پيشرفتهاي شگفت انگيز در علم ناباروري است که تحت عنوان باروري در محيط آزمايشگاه شناخته مي شود. IVF يعني کشت تخمک زن و اسپرم مرد در آزمايشگاه و سپس انتقال آمبريو تشکيل شده از طريق دهانه رحم به داخل حفره رحم.
در سال 1978 دختري به نام لوئيس براون اولين نوزاد حاصل از عمل IVF توسط استپتو و همکارش در انگلستان متولد شد. هم اکنون در دنيا سالانه تعداد زيادي از زايمان ها در سال مربوط به IVF است که نقش مهمي در درمان نازائي ايفا مي کند.

براي چه کساني روش درماني IVF انتخاب مي شود ؟

IVF به عنوان یک روش درمان ناباروری تنها هنگامی مد نظر قرار می گیرد که ارزیابی دقیق در مورد علت ناباروری در زوج به عمل امده باشد و بارداری با روش های دیگر غیر ممکن یا احتمالش ضعیف باشد مثل:

1. مشکلات لوله هاي رحمي : در خانم هايي که لوله هاي رحمي بسته باشد چسبندگي لوله ها يا اعضاي لگني، برداشتن لوله به دنبال حاملگي خارج رحمي و يا بستن انتخابي لوله هاي رحمي.
2. آندومتريوز : در صورت عدم پاسخ به درمان جراحي و دارويي شانس حاملگي در خانمهاي مبتلا به آندومتريوز با روش IVF بيشتر است.
3. علل مردانه : کاهش در تعداد يا اختلال در حرکت اسپرم و يا وجود آنتي بادي ضد اسپرم.
4. نازائي با علل ناشناخته : در 10 % موارد نازائي عليرغم ارزيابي کامل، علت مشخصي براي نازايي پيدا نمي شود و بعد از انجام چند نوبت IUI ناموفق روش IVF انتخاب مي شود.
5. نازايي با علل ايمنولوژيک : در صورتيکه آنتي بادي ضد اسپرم و يا آزمايش بعد از نزديکي مختل باشد نازايي ايمنولوژيک محسوب مي شود و بعد از انجام چند نوبت IUI ناموفق IVF انتخاب مي شود.
سابقه بيماريهاي عفوني مثل سل،‌ آندومتريوز و سن بالاي خانم در کاهش ميزان موفقيت نقش دارند.

hearing-loss

الخدمات2

تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات

Layer-19

الخدمات3

تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات

Layer-17

الخدمات4

تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات

الخدمات5

تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات

Layer-20

الخدمات

تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات تفسیر الخدمات

iui

لقاح آزمایشگاهی (IVF)

لقاح آزمایشگاهی (IVF) شیوه‌ای پزشکی است که در آن سلول تخمک بالغ از زن گرفته می‌شود و با اسپرم مرد در خارج از بدن لقاح می‌یابد و رویان حاصل برای ادامه بارداری طبیعی در رحم همان زن یا زن دیگری کاشته می‌شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،   (IVF)  مخفف لغت های انگلیسی “باروری در درون بدن انسان” است. اولین بار با این روش در سال ۱۹۷۸ نوزادی را در یک زوج نابارور به دنیا بیاورند. چه کسانی برای انجام این روش انتخاب می شوند؟در ابتدا این روش برای زنانی به کار می رفت که لوله های تخمدانی شان دارای کارآیی لازم برای انتقال تخمک نبود.
ولی امروزه از این روش برای موارد زیادی استفاده می شود. به طور مثال مردانی که دارای اسپرم های کافی برای باروری هستندبا این روش دارای فرزند می شوند.فواید روش IVF: این روش توانسته نوزادان زیادی را چه از زنان نابارور و چه از مردان نابارور به دنیا آورد.
گرچه لقاح مصنوعی با کاشتن تخمک‌های باورشده (تخم‌ها) برای مدت درازی در پرورش حیوانات مورد استفاده بوده است، ‌اولین مورد موفقیت آمیز لقاح آزمایشگاهی در انسان که به تولد یک نوزاد انجامید، بوسیله پاتریک استپتو و آر جی ادوادز در انگلیس در سال 1978 به انجام رسید.
IVF به عنوان یک روش درمان ناباروری تنها هنگامی که مورد نظر قرار می‌گیرد، که ارزیابی دفیق در مورد علت ناباروری در زوج به عمل آمده باشد.
یک گروه از افراد مناسب برای IVF رنانی هستند که دچار انسداد یا فقدان لوله‌های رحم هستند که تخمک را از تخمدان به رحم منتقل می‌کند؛ از گروه‌های دیگر می‌توان به مردانی اشاره کرد که شمار اسپرم آنها پایین است یا زوج‌هایی که ناباوری غیرقابل‌توضیح دارند.
عملیات IVF شامل دریافت تخمک بالغ (که معمولا با مکش با سوزن با هدایت سونوگرافی انجام می‌شود) و قرار دادن تخمک‌ها در محیط کشت در گرمخانه در آزمایشگاه، جمع‌آوری و آماده‌سازی اسپرم و اضافه کردن آن به این محیط کشت است.
لقاح تخمک و اسپرم در آزمایشگاه معمولا در فاصله 12 تا 48 ساعت صورت می‌گیرد. رویا‌ن‌ بالقوه تولید شده در یک محیط رشد قرار داده می‌شود و به طور دوره‌ای زیر نظر قرار می‌گیرد تا مراحل تقسیم به دو سلول، چهار سلول و هشت سلول را بگذراند.
در طول این دوره، مادر هورمون پروژسترون دریافت می‌کند تا پوشش داخلی رحم او برای کاشتن رویان آماده شود. رویان که در این مرحله به آن “بلاستوسییست” می‌گویند، از طریق دهانه رحم به درون رحم آزاد می‌شود. در طی یک دوره سه و نیم‌روزه این بلاستوسیست درون محیط داخلی رحم شناور به نظر می‌ر‌سد. اگر عمل موفقیت آمیز باشد، رویان بالاخره در دیواره رحم کاشته می‌شود و بارداری رخ می‌دهد.
هر مرحله IVF ممکن است دچار مشکلاتی شود، اما حساس‌ترین و مشکل‌‌سازترین مرحله، مرحله کاشته‌شدن موفقیت‌آمیز رویان وارد شده به رحم است.
یک توضیح ممکن است این باشد سلول تخم در آزمایشگاه با سرعت کمتری نسبت به سلول تخم درون بدن رشد می‌کند، و همچنین رشد تخم در آزمایشگاه و رشد بافت پوششی رحم مانند باروری طبیعی به طور دقیق هماهنگ‌شده نیست.
فرآيند لقاح
در وضعيت طبيعي، از بين چند صد اسپرم مرد كه به تخمك زن مي رسند فقط يكي از آنها مي تواند بطور موفقيت اميز تخمك را بارور كند. از تركيب تخمك بالغ و اسپرم زنده يك موجود جديد به نام تخم بوجود مي آيد.
اسپرم بايد داراي تحرك و انرژي كافي باشد تا بتواند خود را از ناحيه واژن به لوله رحم و در نهايت به تخمك زن برساند. سپس از لايه هاي اطراف تخمك عبور كرده و به داخل تخمك نفوذ نموده تا عمل لقاح يا باروري صورت گيرد. در نهايت ، جنين تشكيل ميشود كه به دو سلول تقسيم ميگردد و سريعا اين سلولها به طرف رحم حركت مي كنند كه حدود 3-5 روز طول مي كشد و معمولا روز ششم لانه گزيني انجام و پس از گذشت 9 ماه نوزاد متولد مي شود.
مشكل ناباروري
قبل از اينكه نگران ناباروري خود باشيد، بايد بدانيد كه در يك سيكل طبيعي احتمال حاملگي موفق حتي با وجود فعاليت جنسي روزانه فقط 25/0 مي باشد كه به آن ميزان باروري گويند و بيانگر قدرت باروري يك زوج است.
تعريف ناباروري
هر گاه يك زوج با وجود تلاش براي حاملگي با داشتن مقاربت كافي در عرض يكسال ( بدون استفاده از روش جلوگيري) حامله نشوند ، به آنها زوج نابارور گويند.
شانس حاملگي
شانس حاملگي به عوامل متعدد بستگي دارد از جمله:
– سن زن، دفعات مقاربت ( نزديكي) و زمان آن ( حوالي دوره تخمك گذاري زن)
-با افزايش سن زن ، تعداد تخمك و كيفيت آن كاهش مي يابد.
-هر چه تعداد دفعات مقاربت در زمان تخمك گذاري بيشتر باشد شانس حاملگي افزايش مي يابد هر چه طول دوره نازايي افراد بيشتر باشد شانس موفقيت درمان كمتر است . به همين دليل بيماران نابارور بايد هر چه سريعتر به پزشك متخصص جهت درمان مراجعه كنند.
چنانچه نازايي بيش از سه سال به طول بيانجامد از نوع طولاني خوانده مي شود.